Antalya Arkeoloji Müzesi'nin kapatılıp yıkılmasının üzerinden bir yıl geçerken, müzenin eğitim ve bilim dünyasına etkileri de gündeme taşındı. Müze Çalışma Grubu'nun düzenlediği anma etkinliğinde konuşan Akdeniz Üniversitesi Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Gül Işın, müzenin yokluğunun en büyük eksikliğini öğrencileriyle birlikte yaşadıklarını söyledi. Yıllardır arkeoloji eğitimine müzede başladığını ve heykel derslerini müze salonlarında işlediğini anlatan Işın, bu yıl ilk kez öğrencilerini müzeye götüremediğini ifade etti.
MESLEKTAŞLARINA SİTEM ETTİ
Yaşanan sürecin yalnızca eğitim faaliyetlerini değil, akademik dayanışmayı da sorgulattığını dile getiren Işın, Akdeniz Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'ndeki meslektaşlarına sitem ederek akademik desteği görmediğini aktardı. Meslektaşlarından beklediği ortak duruşu göremediğini ifade eden Işın, en güçlü desteği Antalya halkı ile Arkeologlar Derneği'nden aldıklarını söyledi.
“İLK DERSLERİMİ HER ZAMAN MÜZEDE YAPTIM”
Akdeniz Üniversitesi Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Gül Işın şu sözlere yer verdi:
“Ama benden beklenen, anladığım kadarıyla arkeolojik açıdan. Arkeolojinin meseleleri benim içimi gerçekten kanatıyor. Ben birinci sınıf öğrencilerimin ilk dersini her zaman müzede yaptım. Ama bu sene ortada müze yoktu, öyle bir ders yapamadım. Heykel derslerimi her zaman müzede yaptım, fakat bu sene bir kere bile böyle bir ders gerçekleştiremedim.
“MESLEKTAŞLARIMDA DAYANIŞMAYI GÖREMEDİM”
Öğrencilerim bunun farkına vardı mı? Evet, önceden benden ders alanlar o farkı herhalde anlamışlardır. Ama bunu sadece ben değil, benim vicdanım da aslında bana hep şunu söyledi: Bir tek ben miyim yani bu arkeoloji dersini veren, bu koskoca Akdeniz Üniversitesi arkeoloji bölümünde? Hepsinin aynı hassasiyetle, aynı özenle, aynı duygudaşlıkla bir araya gelmesini çok arzu ederdim. Ancak burada o dayanışmayı ne yazık ki göremedim.
“HALKLA DAYANIŞTIM”
Halkımız var. Antalya halkıyla dayanıştım. Bunun ne yazık ki yalnızlığını çekiyorum. Ama en azından Arkeologlar Derneği ile dayanıştım. Bu çok büyük bir dayanışmadır. Bunun önemi çok özeldir. Çünkü belki farklı gruplar, farklı mesleklerden olan arkadaşlar, odalar söz söylerken, karşı eleştirilerde bulunurken daha rahat davranabilirler. Ama biz, içinden gelenler, hele ki böyle bir dönemde bazı hassasiyetler ve sakıncalar hissediyoruz dönemin getirdiği biçimde.
Ama en azından Arkeologlar Derneği bize bu dayanışmanın aslında dimdik, ayakta bir şekilde olduğunu gösterdi. Bu bizim için çok değerliydi. Yani sadece var olan arkeolojik kazılar ya da dersler değil; biz nice nitelikli mezunlar verdik. Onlar her yerdeler ve onlar bizim bu hassasiyetimizle ortak oldular.”
