Ziraat Mühendisi Ayşe Metin, son dönemde ziraat mühendislerinin yerine, bitki koruma uygulaması eğitimi verilen üreticilerin de üretim alanlarında ilaç kullanabildiğini belirterek, bu sistemin büyük risk içerdiğini söyledi.
EĞİTİME KATILAN ÜRETİCİNİN YAPTIĞI DOĞRU KABUL EDİLİYOR
Tarım Bakanlığı tarafından verilen bitki koruma uygulayıcı eğitimine katılan her üreticinin yaptığının artık doğru kabul edildiğini belirten Ayşe Metin, “Bu doğru bir yaklaşım değil. Ölçme-değerlendirme yok. Bir kişi 30 gram yerine 50 gram atarsa bunun gıda güvenliği açısından riskli olduğunun farkında olmuyor. Bu farkındalığı ancak sektörde çalışan ziraat mühendisleri sağlayabilir” diye konuştu.
MÜHENDİSLER GÜVENLİKLE DEĞİL KALİTEYLE UĞRAŞIYOR
Bayilerde görev yapanların reçete, fatura ve benzeri sistemlerle uğraştığını, Tarım ilçe müdürlüklerindeki görevlilerin ise ÇKS sistemini güncellemekle uğraştığını belirten Metin, “Ziraat mühendisi olarak çalışan arkadaşlarımız ise daha çok sahada dolaşıp gıda güvenliğinden ziyade kalite ile ilgili sorunlarla uğraşıyorlar” tespitinde bulundu.
BAKANLIK DESTEKLERİ SÜRDÜRÜLEBİLİR DEĞİL
Tarım Bakanlığı’nın tohum, gübre ve mazot desteklerinin sürdürülebilirliğinin olmadığını sadece finansal destek olduğunu belirten Metin, şunları söyledi: “Pazara, üretime ve izlenebilirliğe yönelik hiçbir destek yok. Yılda Bin seraya gidiyorsam, gördüğüm iyi uygulamaları, doğal yaşama yaptığı katkıları, atıklarıyla ilgili yaptığı iyileştirmeleri yazabileceğim bir sistem yok. Böyle bir sistem olsa hem üretici yaptığı için ödüllendirilse hem de bu verileri giren kişi ödüllendirilse, bunun sonucunda birçok meslektaşımız hem mesleğin içinde olur hem de üreticinin yaptığı iyi şeyleri hepimiz görebiliriz”.
SERALARDA MEKANİZASYON HALA ÇOK DÜŞÜK
İhracat odaklı üretim yapan Türkiye’de genel olarak modern tarım uygulamalarının ön planda olduğunu belirten Metin, konuşmasını şöyle tamamladı: “Seralarda damlama sisteme geçildi. Modern, konstrüksiyonlu seralar yapıldı. Bizim en büyük konumuz hâlâ aile işçiliği olarak görülüyor. Mekanizasyon hâlâ çok düşük düzeyde. Bunlar değişirse, bir de toplu ekim-dikim modeli belirlenirse, pazara yönelik bölgeler ürün yetiştirirse belki o zaman üreticinin sorunları çözülebilir”.
