Ben küçük bir öğrenciydim. Bir gün arkadaşlarımızdan birine babası çok güzel bir kol saati satın almış. Arkadaşımız bu saatle okula geldi. Hepimiz saati çok beğendik. Benim asla böyle bir saatim olmayacaktı ve bu saat benim olmalıydı. Karar verdim ve saati çaldım. Cebime koydum. Arkadaş bunun farkına vardı fakat kimin çaldığını anlayamadı. Öğretmene durumu anlattı, öğretmen “Saati kim çaldıysa çıkarsın, sahibine versin.” dedi. Bu benim için hayatımın en utanç verici anıydı. Yapamadım. Bu durumda öğretmenimiz farklı bir yöntemle saati ortaya çıkardı. Hepimizi tahtaya dizdi ve gözlerimizi kapattırdı. Ceplerimizi teker teket arayarak saati buldu. Cebimden çıkartarak gerçek sahibine verdi. Sonra hepimiz gözlerimizi açtık. Öğretmen bana hiç bakmadan normal derse devam etti. Yıllar geçti ben öğretmen oldum ve bir gün bu öğretmenimle karşılaştım. Kendisine “saati çaldığım halde bana bir kelime bile etmeden, yüzüme bile bakmadan olayı kapattınız. Neden böyle bir şey yaptınız, beni hiç incitmediniz” diye sordum. O da bana: “0 anda ben de sizlerden sonra kendi gözlerimi kapatmıştım” dedi. Yani anlayacağınız biz öğretmenliği ne kadar basit tutsak da öğretmenlik kutsaldır. Birçok insanın hayatına dokunan ve dokundukları hayatı güzelleştiren bir meslek. Lütfen öğretmenleri kırmayalım değerini bilelim. Atatürk boşuna dememiş “Öğretmenler gelecek nesil sizin eseriniz” diye. Bunu unutmadan hareket edelim. Okul yıllarınıza geri dönmenizi istiyorum. Sizin hiç hayatınıza dokunan, ya ben şu hocayı çok seviyorum dediğiniz biri olmadı mı? herkesin olmuştur. Şimdilerde öğretmenlere uygulanan şiddet ve hakaretleri duydukça üzüntüden çok utanç duyuyorum. Eskiden öğretmenlere bırak sesinizi yükseltmeyi, onları kıracağız diye her şeye dikkat ederdik. Ancak şu anda öğretmenlik itibarsızlaştırılmış durumda. Belki bu yapılan politikalardan belki de çocukların sosyal medya ile çok içli dışlı olmasından kaynaklanıyordur bilemem ancak öğretmenin ne kadar değerli olduğunu anlamadığımız sürece bir arpa boyu yol alamayız. Bana bir harf öğretenin 40 yıl kölesi olurum’ sözünü hiç duymamış gibi yapamayız. Bize öğrettikleri her şey için minnettar olmalıyız. Onları değerli görürsek onlarda bize ellerinden geldiğince her şeyi öğretecek. Lütfen kıymet bilelim…