Ulu Önderimiz'i tanıdı Türk İnsanı... Neredeyse bir asır olacak aramızdan ayrılalı...

Onunla, her gün, her saat, her dakika kol kolayız, omuz omuzayız, birlikte yaşıyoruz sanki!

O'nu sürekli yüreğimizde hissetmekteyiz, bu duygu çok büyük bir onur her Türk için...

Sadece insanımız mı, dünya büyüklüğünü alkışlıyor, önderliğine, bilge kişiliğine şapka çıkartıyor.

Cumhuriyet'i kurmasının yanında, mazlumlara örnek olması bir farklı kılıyor...

100 yıl önce yazdıkları ve söyledikleri, bugün yol gösterici ve uyarıcı nitelikte!

Atatürk, zekâsına, gücüne rağmen, ne çok bilen oldu, ne de muhteris duygularla, en tepede ve şanla şöhretle yaşamayı yeğledi.

Türkiye'sine hayat verendi, çok sevilendi. İnsanına hayrandı ve her kesimden olanı da sevdi.

Güç bende deseydi, baş olmayı isteseydi, ölünceye dek ülkeyi yönetirdi.

İsmet İnönü, güçlü bir liderdi. Mütevazı kişiliği ile ülkesini yönetti.

Seçim kaybetti, zamanı geldi dedi ve iktidarı bıraktı. Partisindeki değişikliğe saygı duydu, evine çekildi.

Demokrasi'nin savunucusuydu çünkü!

Savaşın ve barışın ne anlama geldiğini hem teorisyen hem de uygulamacı olarak yaşayan büyüklerimizdi...

Ne çok bilen, ne parçalayan bölen oldular...

Beyazlar içinde, kanatlı atlarına binip gittiler. Gönüllerdeki yerlerini de korudular...

Ulu Önderimiz Atatürk'ümüz,

"Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, ancak Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır" sözüyle,

"Hepimiz faniyiz.

Kara toprağa konulacağız.

Eserlerimiz kalacak, yaptıklarımızla anılacak ve yaşatılacağız" ifadesinin altını çizmiş ve yüreklere kazınmıştı.

Anlayabildik mi O'nu!

Zaman zaman kaygı duymaktayım.

Dejenere mi olduk, asimilasyon mu yaşıyoruz, düşüncelerim karışık!

Yorum da yapamıyorum.

Yarım yüzyıldır, hep ben diyen insanlar tarafından yönetildiğimizi görmekteyim.

Menfaatlerle arkalarından koşan

sempatizanları da var, korku da salıyorlar topluma...

Yürek yedikleri için sanırım,

"Benden sonrası tufan" diyebilecek kadar da cüretkar oluyorlar...

"Koltuk tutkusu" ile genlerini süsleyip, donatanlar, "olmazsa olmaz" zannediyorlar kendilerini ...

Boyama kitaplarını renklendirme gibi bir şey değil bu süs verme işi aslında! Ama,

iktidara, muhalefete uyumlu çeteler bile iş alıp iş veriyorlar...

Ağızları koksa da, burunları aksa da, hatta altlarına kaçırdıkları iddia edilse de, destekleyenleri oluyor bu lider geçinenlerin ve çetelerinin...

Bildiğinizi tekrar yazayım, mezarlıklar vazgeçilmezlerle dolu...

Sağlıklı ve esen kalın...