Topluma mal olmuş sözler, halk arasında sıklıkla kullanılan deyimler, önemli olduğu kadar kıymetli.
Seçici olursan, yerinde ve güzel kullanırsan, geçirilen o vakti de anlamlı hale getiriyor, yaşama renk veriyor.
Yeter ki, istesin!
Arzuladığı takdirde, insanoğlunun başaramayacağı hiç bir iş yok!
"Azimle pisleyen, duvarı bile deler" deniyor ya!
Boşuna söylenmemiş... (Farklı ifade edenlere rastladım, fare olarak anlaşılsın isterim)
Koskoca yüreğimiz ve tıkır tıkır işleyen beynimiz var...
Olmayacak, yapılamayacak, zannedilen, birçok işi hatasız yapar, eksiksiz bitiririz.
29 Ekim'de, Bayramımızı kutladıktan bir-iki gün sonra Almanya'ya gidecektik.
Gözüme yeni tedavi yöntemlerini araştırmaktı amacım.
Hem de evlatlarımızla özlem giderecektik.
Sevgili torunumuz, Talucuğumuzu "öpüp koklama vakti gelmişti" zaten!
Çocukluk anılarımda var mı?
Var!
Arkadaşlarımla, sokak alışkanlığı olarak, belki bir-iki kez uçana, kaçana, sapanla ya da elimle taş fırlatmışımdır.
Sapan yapmak, hünerlilerin işidir.
Yapan da, yaptıran da, boynuna geçirirdi. Gezinirdik bağda, bahçede, tarlada...
Bir hedefe odaklanılır, lastiği iyice çekilir ve bırakılır.
Meşine yerleştirilen taşa, hedefe doğru yol aldırılır.
Vallahi bu ilkel ve tehlikeli oyuncağı, elimize almamızı, evden çıkmadan ninem, anam, babam yasaklardı. Sokakta gören büyüklerimiz de ayıplardı.
Ne yalan söyleyeyim, bu oyun olarak kabul edilmeyen, sapanı, hem ağaç dalı yontarak yaptık hem de jet lastik takarak ve çekerek taş fırlatmak için kullandık.
Kaçak-göçek yaptık maalesef...
Çoğunlukla, görebileceğimiz mesafeye yerleştirdiğimiz, bir tahtayı, bir kutuyu ya da bir şişeyi vurmayı, devirmeyi başarabilmek için nişancılık dediğimiz oyunu oynardık.
Olmaz olsun!!!
Bu eğlenceli sanılan aslında tehlikeli ve çirkin oyuncağın başıma açtığı, içimi hala daha acıtan, yaşadığım çok üzücü olayı bir başka yazımda mutlaka sizlerle paylaşacağım.
Hiçbir çocuğa, gence tavsiye etmiyorum.
Girizgah epey uzun oldu...
Neyse, geldim esas konuya!
Atılan bir taşın, iki hedefe birden temas ya da isabet etmesi, zor olasılıklı hatta eşyanın tabiatına aykırı bir durumdur!
Doğru değil ama büyüdükçe ve olgunlaştıkça insan, planladığı bir işin içine, birkaç işi daha sokuşturabilme gayretine giriyor...
Dortmund'a gidişimizi, orada birazcık uzun süreli kalmayı, hem sağlık hem de ziyaret olarak planladık.
Anlayacağınız, "bir taşla, iki kuş vurmayı" arzulamıştık!
Bazen evdeki hesap çarşıya uymayabiliyor.
Böyle iki deyimi ard arda kullanmak zorunda kalabiliyoruz...
Cumhuriyet Bayramımızı kutlayacağımız, Atamız'ı "iyi anlayabilme düşüncesine bağlı kalarak" anacağımız günün, bir gece öncesinde üzücü bir haber aldık.
Hayatın gerçeklerindendi bu üzücü bilgi...
"Sülalemizden bir ikisi hayatta" diye sevindiğimiz ve övündüğümüz, büyüklerimizden birisini, teyzemizi kaybettik.
Tabiatıyla, Almanya organizasyonunu azıcık öteledik.
İstanbul'a uçuş için bilet aramaya koyulduk.
Herkes seferber oldu, bulamadık.
Anne yarısı denir teyzeye. Teyzemizi, ağırlığı, dört dörtlük kişiliği olan Ayten anamızı, İstanbul'da son yolculuğuna uğurlamak bizler için mukaddes bir görevdi.
Evdeki hesap çarşıya uymadı bir kez daha!
Otomobille, bu duygu dolu ve değerli vedalaşmaya yetişme çabasına girdik.
Yetiştik...
Bedenimiz yoruldu belki! Ancak ruhumuz dinlendi ve huzura kavuştu yüreklerimiz.
Ayten anacığımızı uğurladık.
Işıklar içinde uyusun...
Çok güzel bir insandı, güzelliklere lâyık bir anneydi.
Öyle de gerçekleşti.
Cumhuriyet Kadınına yakışan bir vedaydı...
Günler su gibi aktı geçti...
İnsanoğlu, varoluşundan beri kuş misali uçuyor...
Bugün burada, yarın çok uzaklarda olabiliyor.
Erken ya da geç yaşamdan kopmamanızı diliyorum.
Sağlıklı ve huzurlu olalım, oraya, buraya, şuraya uçalım.
Daha önce planladığımız programa uyduk, hazırlıklara başladık...
Sonra Antalya-Düsseldorf uçuşumuzu gerçekleştirmek için havaalanına doğru yola çıktık.
Umduğumuz değil, bulduğumuz önemli derler, büyüklerimiz.
Yolumuza COP31 varyasyonları çıktı!
İhtimalleri hesapladık.
Engellerle ilgili duyuruları değil Antalya, Türkiye hatta dünya işitmişti...
COP'u da, 31'i de özel gibi...
COP; "Conference of the Parties" ifadesinin kısaltması...
Türkçe'de "Taraflar Konferansı" anlamında kullanılıyor...
COP31 Türkiye,
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 31. Taraflar Konferansı
Cop 30 Brezilya'da yapılmış...
Dünyada iklimi, çevreyi, kirliliği düzeltmeye karar verenler, ev sahipliği görevini bu yıl bize verdiler.
Herşeyi düzelttiğimiz gibi evrende çok daha büyük krizlere neden olacak bu sorunu da çözeriz inşaallah!
Gövde gösterisi için güçlü adımlar atıldı, sonuçlarını Antalya'da yaşayan çok insan çabucak hissetti.
Okullar tatil edildi, çocuklar dinlendi ve daha verimli hale geldiler...
Trafik keşmekeş idi, kökten halloldu.
Sokak ve caddelerde servis araçları yoktu. Dinlenenler de otolarını çıkarmadı...
Egzoz kirliliğinin de önüne geçildi böylece...
Bazı ilgililer, önemli bir detayı dillendirip; "Pamuk tarlalarını sular basmayacak. Artık toz kalkmayacak. Toprak alanlarda, çamur, balçık gibi durumlar olmayacak" diye laflar ettiler...
Meğer metrekarelerce alana beton dökülmüş, müş falan!
Uçuşa geç kalmamak için evden erken çıkmak şart idi...
Torunum Can'ın isteğiyle Güzeloba'da kaldık.
İnanın, 20-25 dakikalık yol 1 saate yakın sürdü...
4,5 saat alanda oturduk.
"Erken giden yol alır" sözünü de hatırladık.
İlaç içecektim, bir lokma yemem gerekiyordu.
"Saat 8'e kadar kapalıyız, hazır değiliz" diyen çalışan yüzünden, sarayda satılan simiti yiyemedik.
Misafirlerimiz VİP olduğu için böyle durumlar yaşamamıştır.
Kraker ile yetindim. Su alabildim sadece!
185 lira idi...
Simit yeseydik kaça çıkardı, mükellef kahvaltı, hesaplayamadık.
Emeklilere verilecek maaş zammı gündemde olsa da havalimanında birşeyler yemek içmek akıl kârı iş değil!
Ha! Havaalanına gelirken, yollarda siyah siyah otolar öncelikliydi.
Eskortlar önde, onlarcası konvoylar halinde yol aldılar...
Tüm misafirleri iyi ağırlamak zorundaydık.
Biz de nezaketli davrandık.
Bekleye bekleye, yavaş yavaş hedefimize ulaşmıştık.
"Herşeyin hayırlısı" dedim 5 dakikada bir ve başladığım yazıyı bitirmeye zamanım da oldu.
Anonsu işittim...
"Sabreden derviş muradına ermiş" dedim, sıraya girdik.
Şimdi uçacağız.
Sağlıklı ve esen kalın...
Not: Demiştim ya!
İnsanoğlu kuş misali, dün Antalya'da idik.
Şu an Almanya'dayız.