Ucu bucağı yok bu futbol dünyasının...

Hol, avlu, sokak, mahalle, semt, köy, ilçe, il, ülke, kıt'a demiyor.

Ne sınır tanıyor, ne de güç...

Futbol dünyasıyla ilgilenen herkes, kendine yetecek ya da sığacağı kadar bir yer bulabiliyor...

Futbol, herşeye de hükmediyor...

Ardına taktığı, önüne kattığı milyarlarca insanı adeta sürüklüyor!

En çok izlenen, en fazla peşinden koşulan ve oynanan oyun, Futbol...

En cezbedici spor branşı tartışmasız...

Sanki, ilk oynandığı ya da tepük adının konduğu devirlerde, ilahi bir ses, "kim olursan ol gel, katıl aramıza" diyerek kutsal bir çağrıda bulunmuş ki; günümüz koşullarında, yeryüzündeki her iki insandan biri meşin yuvarlağa ya değiyor ya da bu muhteşem oyunla ilgileniyor, yönetiyor, seyrediyor.

FIFA raporlarına göre, dünya genelinde

250 - 270 milyonu aşkın insan lisanslı olarak futbol oynamakta!

Futbolu düzenli takip edenlerin sayısı da, 3,5 milyar civarında!

Dünya Kupası gibi küresel etkinlikler de, ortalama 5 milyara yakın sayıda kişinin ilgisini çekmekte!

Son verilere göre, dünya nüfusu sekiz buçuk milyar!

Futbolla ilişkisi olanlar şöyle düşünmeliler;

"Bu oyunun, iyi ki paydaşıyım"

Olağanüstü çalışmalarla ve gizemli özelliklerle süslenerek, donanımlı hale gelen Futbol oyunu, devasa alanda, enine boyuna hatırı sayılır metrajı olan sahalarda oynanıyor, yaş ve bedene göre ayarlı ve havalı toplarla oynatılıyor...

En okkalısı 450 gram, en çeperlisi 70 cm olan bu meşin yuvarlak, olağanüstü bir kudrete de sahip!

Yetenekliler oynadığı sürece, keyifle ve büyük kitleler tarafından seyredilecek bu güzel oyun...

Ahlâklı bireylerin futbolun öznel varlıkları olmasıyla da hep zirvede kalacak...

Beni içine çekeli ya da kabulleneli, 65 yıl oldu...

İnsanın ortalama ömrü değil belki!

Tembel Hayvan'ın vahşi doğadaki ömrü en fazla 30 yıl kadar...

Futbolu, temelsiz ve tembelce oynayanlar 30 sezonda fevkalâde paralar kazanıyor.

Hayvanat bahçelerinde esaret altında yaşayan iki parmaklı tembel hayvanlar ise 40-50 yıl kadar yaşamaktaymış!

Epey uzun süredir, huzurlu, huzursuz dönemler geçirmeme rağmen futbol dünyasının içerisindeyim.

Başımı okşayanlar, sırtımı sıvazlayanlar, uyarıda bulunanlar, motive edenler, gönlüme girenler, yüreğime dokunanlar sayesinde bugünlere ulaştım.

Kaybettiklerime rahmet diliyorum. Yaşayanlara Allah'ım sağlık, afiyet versin.

Her birine dua ediyorum.

Minnacıktım, topun ardına takıldım. Koşmaya başladım.

Top, yuvarlandığında, havalandığında, kuşkusuz herkesten, herşeyden çabuk ve hızlı...

İnanın gençliğimde, onu geçmeye yeltenirdim...

Hiç başaramadım.

Topu arkada bıraktıysan zaten ıslıklanıyorsun!

Toptan daha hızlı olamayacağımı ve futbolun centilmenler tarafından oynanmasının zorunluluk olduğunu öğretenlere şükran borçluyum.

Babacığım Nail Tanyolaç, ilk futbol eğitimi aldığım insan...

İki ayağımı da çok iyi kullanma özelliğimi, çalıştıra çalıştıra kazandıran ilk antrenörüm benim...

Kurucusu olduğu Burdur Şekerspor'u, benimle tanıştırıp, yaşamıma katarak, bir şehir için futbol takımının nasıl bir büyük güç olduğunu anlatması futboldaki gelişimimi destekledi.

1968 yılında, Burdurspor'un kuruluşu ile birlikte, Genel Menajer olan babama yakın durarak, Fadıl Ertugan, Boşnak Şemseddin, Beytullah Baliç gibi antrenörlerden, futbolun profesyonel yapılanması ile ilgili önemli dersler aldım. Çok şey öğrendim o değerli futbol adamlarından.

1970'li yılların ilk yarısının sonlarına doğru Burdur'da, amatör futbolculuğa ilk adımı attığım, goller atarak şampiyonluğa katkı koyduğum, bir köy takımı Başpınarspor'da antrenörüm olan Mustafa Camgöz'e, Burdur Lisesi gibi adıyla şanıyla güçlü bir eğitim kurumuna, sporda elde ettiğimiz başarılara hem de kaptanlık yaparak paydaş oldum.

Yanımızda hep olan ve dimdik duran, Öğretmenlerim Beden Eğitimcimiz Ali Rıza İçel'e, Felsefe Öğretmenimiz Yılmaz Anarat'a, Aydın'da oynadığımız, Türkiye Liseler arası Grup Birinciliği maçlarında, genç milli takıma seçilmemle ilgili öneride bulunan Muhterem Ar hocama, Amatör Kulüpler arası Türkiye Şampiyonası'nda Antalya'daki grup maçlarında tanıştığım ve elini öptüğüm, maçları izleyerek "futbolda geleceğin var Apo" diyen Fevzi Büyükyıldırım hocama, Spor Akademili yıllarımda, hep yanımda olan, her gün farklı kazanımlar elde etmeme katkılar sunan, Necmettin Erkan, Sedat Muratlı, Turan Saraç, Necdet Müldür, Öner Özmen, Atilla Elmas, Sabahattin Erman, Altan Tetik, Suphi Varer hocalarıma, MKE Elmadağspor formasıyla, Ankara amatör liginin iyi oyuncularından birisi olmama imkan sağlayan, Nurettin Soner, Metin Cantay, Tevfik Kutlay hocalarıma, Ankara Bölge Karması'na beni seçen, Türkiye Şampiyonasında forma veren, Celal Torkal, Faruk Genç hocalarıma, Yeşil Bursa'da, spor yaşamımı sürdürürken, TOFAŞ SAS Kulübü'nün Futbol branşındaki üst seviyeli çalışma ve yüzlerce organizasyonuna beni dahil ederek, akademik eğitim dönemlerimdeki kadar gelişmeme destek sunan ve çok şey öğreten Necmi Güzey hocama...

En zor zamanlarımda, omuzuma elini koyarak, kopmak üzere olduğum futbola geri dönüşümü sağlayan ve Türkiye Profesyonel 2.ligine çıkışımızda beni de pay sahibi yapan Güngör Çilekçiler hocama, Kısa devre askerlik görevi için geldiğim, Erzincan 59’ncu Topçu Tugayı’nda, Uçaksavar Birliği'nde oluşan futbol takımında sadece komutanlık ve antrenörlük değil, kardeşlik sergileyen Üsteğmen Mustafa Yeşildağ'a, Tugay karmasında forma giyerken, sıcaklığını hissettiren Üsteğmen Kemalettin Atalay'a ve yeni sezonun başında, hazırlık döneminde, 2.ligde top oynayabilme şansını yakalamam için beni kadroya davet eden, sonra ise, "en azından yardımcım ol" diyen Necdet Zorluer hocama, 1983 ile 1992 yılları arasında Isparta'da, dolu dolu geçen 10 futbol sezonunda sevinçleri, üzüntüleri, mağlubiyetleri, galibiyetleri ve şampiyonlukları yaşamama olanak tanıyan, şans veren Mustafa Özkula, Sabahattin Koludar, Muzaffer Özkan, Baskın Soysal, Turgay Meto, Coşkun Süer hocalarıma…

Antalya'da 35 yıldır yaşam sürdürüyorum. Antalyaspor'da, 2004 ile 2009 yıllarında beş sezon, Gençlik Geliştirme Program Koordinatörü olarak görev yaptım. Desteklerini esirgemeyen, Coşkun Demirbakan, Metin Türel, Yılmaz Vural, Raşit Çetiner, Hikmet Karaman, Ümit Turmuş, Jozef Jarabinsky, Mehmet Özdilek hocalarıma…

1980'li yılların başında üyeliğim gerçekleşmesine rağmen, 1992 yılı sonunda hizmet vermeye başladığım, TÜFAD Ailesinde çok değerli teknik adamlar tanıdım.

Antrenör büyüklerimden fevkalâde katkılar aldım.

TÜFAD Ailesine ve yönetimine kabul edilmem, futbol camiasında daha seviyeli ve güçlü hale gelebilmem için beni yüreklendiren ve her konuda, her koşulda desteğini gördüğüm İsmail Dilber hocama, Antrenör camiasının birlikte olduğu toplantı, seminer, kurs, panel adı ne olursa olsun yapılan tüm etkinliklerde bana her zaman değer veren, söz almam için teşvik eden, Gündüz Tekin Onay, Metin Türel, Özkan Sümer, Tamer Güney, Tınaz Tırpan, Nevzat Güzelırmak, Ahmet Birdal, Şaban Acarbay, Günaydın Özyurt, Erkan Kural, Teoman Yamanlar, Asaf Özkara hocalarıma, camiamızda çalışma onurunu tattığım ve yıllarca birlikte görev yaptığım tüm hocalarıma…

UEFA Lisansını almak için, 3 yıl boyunca büyük gayret sarfettiğim günlerde olağanüstü desteklerini gördüğüm ve yardımlarıyla, ilkeli bir şekilde yol aldığım, Howard Wilkinson, Michael Hennigan, John Bilton, Les Reed hocalarıma ve üç yıl boyunca birlikte emek verdiğimiz tüm teknik direktör arkadaşlarıma, hocalarıma teşekkürü borç biliyorum.

İyi ki vardılar, iyi ki tanıdım her birini ve feyz aldım değerli büyüklerimden, sevgili arkadaşlarım, akranlarımdan...

Yaşam, güzelliklerle dolu bir döngü ve dostlardan kazandıklarını, dostlara sunmak bir mukaddes görev...

Muhakkak bir gün, bir başka yazıyı kaleme alacağım.

Yaşamına dokunduğum evlatlardan, kardeş ve arkadaşlarımdan bahsedeceğim.

Sağlıklı ve esen kalın...