Merhaba… Sabahın ilk ışıklarıyla Konyaaltı Sahili’nde yürüdüğünüzde Antalya size her zamanki huzurlu yüzünü gösterir.
Deniz sakindir, ufuk masmavidir, güneş yavaş yavaş kenti ısıtmaya başlar. İlk bakışta her şey olması gerektiği gibidir. Oysa bu güzel manzaranın arkasında, her geçen yıl biraz daha büyüyen bir çevre sorunu var.
Antalya artık yalnızca turizmin başkenti değil; iklim değişikliğinin etkilerini en belirgin hisseden şehirlerden biri. Bir tarafta milyonlarca turisti ağırlayan tesisler, diğer tarafta ülke ekonomisine önemli katkı sağlayan seracılık… Her iki sektör de suya bağımlı. Ancak su kaynakları aynı hızla yenilenmiyor.
Akdeniz Havzası’nın dünya ortalamasının üzerinde ısındığı uzun süredir bilimsel çalışmalarla ortaya konuyor. Bunun Antalya’daki yansımasını görmek için bilim insanı olmaya gerek yok. Yaz mevsimi uzuyor, yağış düzeni değişiyor, kurak dönemler daha sık yaşanıyor. Bugün yaşananlar artık istisna değil, yeni normal hâline geliyor.
Antalya, örtü altı tarımın merkezlerinden biri. Ancak karstik yapıya sahip bu coğrafyada yer altı sularının bilinçsiz kullanımı her yıl yeni bir risk oluşturuyor. Su seviyesi düştükçe kıyı bölgelerinde tuzlu su yer altına doğru ilerliyor. Bunun sonucu ise toprağın verimini yavaş yavaş kaybetmesi. Bu süreç bir anda fark edilmiyor; ama yıllar içinde tarımsal üretimin geleceğini doğrudan etkiliyor.
Benzer tablo kıyılarımızda da karşımıza çıkıyor. Kıyı erozyonu her yıl biraz daha belirginleşiyor. Doğal kumul alanlarının yerini beton yapılar aldıkça denizin etkisi artıyor. Bugün ayakta duran birçok tesis için asıl soru, on ya da yirmi yıl sonra aynı güvenle varlığını sürdürebilip sürdüremeyeceği.
Bence asıl üzerinde durulması gereken konu ise çevre sorunlarının kendisinden çok, onlara bakış biçimimiz. Bir orman yangını çıktığında ya da sahile plastik atıklar vurduğunda hepimiz haklı olarak tepki gösteriyoruz. Ancak gündem değişince sorunları da unutuyoruz. Oysa çevre krizleri yalnızca afet anlarında değil, her gün sessizce ilerliyor.
Aynı durum biyolojik çeşitlilik için de geçerli. Antalya’nın dağlarında, ormanlarında ve kıyı ekosistemlerinde birçok canlı türünün yaşam alanı daralıyor. İstilacı türler yaygınlaşırken yerel türler giderek daha fazla baskı altında kalıyor. Bu değişim günlük hayatımızda hemen hissedilmiyor olabilir. Fakat doğanın dengesini ayakta tutan tam da bu görünmeyen ayrıntılar.
Bugün hâlâ Antalya’nın masmavi denizine hayran kalıyoruz. Elbette kalmaya da devam edeceğiz. Ancak yalnızca gördüğümüz güzelliğe odaklanırsak, o güzelliği ayakta tutan doğal sistemi gözden kaçırabiliriz. Çünkü toprak, su ve kıyılar bize aslında aynı şeyi söylüyor: Doğanın sınırlarını zorlamanın bir bedeli var.
Çevreyi korumak sadece doğayı sevmekle ilgili değil; aynı zamanda geleceğin ekonomisini, tarımını, turizmini ve yaşam kalitesini korumak anlamına geliyor. Antalya’nın geleceği, bugünden vereceğimiz kararlarla şekillenecek. Bu yüzden mavi ufka bakarken sadece gördüğümüz manzarayı değil, o manzarayı geleceğe nasıl taşıyacağımızı da düşünmek zorundayız.
Sağlıcakla ve sağduyuyla kalın, sevgiler…
