Ve tabii ki Kurus Sart’ta durmadı. Kurus kendisini önemsemeyen, benden uzak bana bir zarar veremez diyen veya Krezüs ve zenginliğini kıskanarak yardıma gelmeyen herkesi yönetimi altına aldı. Sard’dan sonra tüm Anadolu’yu eline geçirip, arkasından Babil devletine de son vererek Mezopotamya ve Suriye’yi ele geçirdi.
Batıda Balkanlarda Tuna Nehrinden, Doğuda Orta Asya ve Hindistan’a dek uzanan Perslere karşı, Yunan siteleri birlikler oluştursalar da baş edememişler, kentlerine kapanıp kalmışlardır. Tüm Anadolu, MÖ 546 tarihinden, MÖ 333’te Büyük İskender’in Asya Seferine kadar İran yönetiminde kalmıştır.
Bu arada sıkça sözünü ettiğim Krezüs ile Solon hikayesini de bilmeyenler için kısaca özetlemek istiyorum. Krezüs, (Karun) dünyanın en zengin adamı durumuna, yani gücünün zirvesine ulaştığı bir dönemde Atinalı ünlü devlet adamı ve bilgin olan Solon’u davet eder. Şehrini, saraylarını, kıymetli kumaşlarını ve hazinelerini gösterir. Onu şaşkına çevirmek ve ondan övgü beklemektedir. Solon’a “Bu güne dek dünyada gördüğünüz en mutlu insanı kimdir” diye sorar ve yanıtın kendisi olacağından emindir.
Fakat Solon, gayet sakindir. “Atina’da bir balıkçı vardı. Zengin değildi, ama çevresinde çok sayılıp seviliyordu. Çocukları onu çok sevip sayıyordu. Öldüğü zaman herkes onu hayır ile andı” der.
Karun şaşırır ve “Peki ondan sonra gördüğün en mutlu insan kim” diye sorar. Solon yine Atinalı bir çiftçiden söz eder. Karun “Saraylarımı, hazinelerimi, şehirlerimi gördün. Beni hala mutlu kabul etmiyor musun” deyince de: “Henüz senin sonunu görmedim daha” der.
İşte Kurus, yakmak için dağ gibi odun yığının tepesine çıkardığında Karun bu olayı hatırlayarak “Ah Solon ah” diye dizlerini döverken, Kurus “Ne diyor bu adam” diye merak edip Karun’u yanına getirtir. Karun hikâyeyi anlatınca, Kurus: “Acaba benim sonum ne olacak” diye Karun’u yakmaktan vazgeçip kendisine danışman yaparak İran’a götürür. Aslında Kurus’un sonu da daha kötü bitmiştir.
Dünyanın en zengin insanı olarak, dünyanın en mutlu insanı da kendisinin olması gerektiğine inanan Krezüs ise yaşadığı felaketler ve uğradığı ihanetler de dikkate alındığında belki de dünyanın en şanssız ve en mutsuz insanı konumunu sergilemektedir. Krezus, Kurus’un kendisini yakmak için çıkardığı odun yığınının tepesinde, mutluluk konusunda Solon’a hak vermiş, ama iş işten geçmiştir.
